Cool Web

Wspólna Polityka Handlowa

Inne strony warte obejrzenia: Zarządzanie hotelem import z chin do polski

Wspólna Polityka HandlowaWspólna Polityka Handlowa wprowadziła przede wszystkim Unię Celną, która nie zniosła tylko ceł między krajami członkowskimi ale również wprowadziła wspólną taryfę i politykę handlową wobec krajów trzecich. Zgodnie z Traktatami Rzymskimi o EWG, pełna realizacja Unii Celnej miała trwać równo dwanaście lat (od roku 1958 do 1969 roku). 1 lipca 1968 roku, czuli na półtorej roku przed planowanym końcem wprowadzania w życie tego planu, zniesiono cła między krajami członkowskimi. Oprócz zmian w obrocie wewnętrznym, wprowadzono również wspólną taryfę celną w stosunku do państw trzecich. Do innych narzędzi Wspólnej Polityki Handlowej należą również środki polityki eksportowej, ochrona przedsiębiorców przed dumpingiem oraz nadmiernym subsydiowaniem oraz wiele, wiele innych. 1 stycznia 1979 roku, wszystkie te elementy zostały ujednolicone zgodnie z wcześniejszymi założeniami. Tego samego dnia, Wspólnota Europejska przejęła pewne prerogatywy państw członkowskich. Chodzi tu o możliwość zawierania umów handlowych i podejmowania współpracy gospodarczej z państwami trzecimi. Zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym we Wspólnotach Europejskich, rządy krajów członkowskich przekazały stosowne kompetencje Komisji Europejskiej. Od tego czasu jest ona reprezentantem państw biorących udział w integracji, w negocjacjach handlowych i organizacjach międzynarodowych z krajami trzecimi, takich jak: WTO, UNCTAD, OECD. Zasadniczo, może zawrzeć trzy rodzaje umów: gospodarczo – handlową (zazwyczaj nazywana jako umowa o partnerstwie i współpracy), o stowarzyszeniu lub umowę sektorową (jej zakres dotyczy poszczególnego sektora, dziedziny). Negocjowane i zawarte umowy Wspólnot Europejskich z krajami trzecimi nabierają mocy prawnej i mogą zacząć funkcjonować jako samodzielne podmioty. W 1992 roku podpisano Układ o Stworzeniu Europejskiego Obszaru Gospodarczego (w skrócie EOG) pomiędzy Wspólnotami a Islandią, Lichtensteinem i Norwegią. Kraje te są również sygnatariuszami Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (w skrócie EFTA). Do tego układu miała również przystąpić Szwecja, ale nie zrobiła tego z powodu negatywnego wyniku referendum. Czterema filarami EOG są swoboda przepływu towarów, usług, kapitału i osób. Wiele innych umów łączy Wspólnoty Europejskie ze Stanami Zjednoczonymi, Kanadą, Japonią, krajami ASEAN’u, MRCOSUR’em i krajami dawnego Związku Radzieckiego.

Oceń ten artykuł:

Komentarze:

Autor:

Treść:

Przepisz kod z obrazka:



Warto również przeczytać

Działki 2010 - ESF

W Polsce drastycznie spadła ilość sprzedawanych działek budowlanych, jak i również innych gruntów. Z reguły spadki dotyczą największych aglomeracji i miast w Polsce. Najczęściej sprzedawano grunty w w...

czytaj więcej

O umowie słów kilka

Umowa na zastępstwo to rodzaj umowy o pracę, z takimi samymi prawami i obowiązkami co inni pracownicy, zatrudnieni na umowę o pracę. Jest jednak ta różnica, że pracownik na zastępstwo jest zatrudniany...

czytaj więcej

Mikro

Mikroekonomia jest to dziedzina ściśle związaną z samą ekonomią. Jak sama nazwa może nas naprowadzić zajmuje się ona przede wszystkim badaniem zachowań indywidualnych klientów, przedsiębiorstw i rynkó...

czytaj więcej

Cele polityki rolnej

Najważniejszym celem polityki rolnej jest ustalanie wielkości produkcji rolnej niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania społeczności. Również wszelkie działania, które zmierzają w kierunku utrzymania...

czytaj więcej

Menu

Partnerzy